مقدمه


از آنجا كه شناسايي حيثيت ذاتي كليه اعضاي بشري و حقوق يكسان و انتقال ناپذير آنان اساس آزادي , عدالت و صلح را در جهان تشكيل مي دهد.
 

از آنجا كه عدم شناسايي و تحقير حقوق نشر منتهي به اعمال وحشيانه اي گرديده استبشريت را كه روح به عصيان واداشته و ظهور دنيايي كه درآن افراد بشر در بيان عقيده ,آزاد و از ترس و فقر ,فارغ باشند به عنوان بالاترين آمال بشر اعلام شده است.
از آنجا كه اساسا" حقوق انساني را بايد با اجراي قانون حمايت كرد تا بشربه عنوان آخرين علاج به قيام بر ضد ظلم وفشار مجبورنگردد.
 

ازآنجا كه اساسا" لازم است توسعه روابط دوستانه بين ملل را مورد تشويق قرار داد.
از آنجا كه مردم ملل متحد, ايمان خود را به حقوق اساسي بشر و مقام و ارزش فرد انساني حقوق مرد و زن و تساوي مجددا" در منشور, اعلام كرده اند و تصميم راسخ گرفته اند كه به پيشرفت اجتمايي كمك كنند و در محيطي آزاد تر وضع زندگي بهتري بوجود آورند.
از آنجا كه دول عضو متعهد شده اند كه احترام جهاني و رعايت واقعي حقوق بشر و آزاديهاي اساسي را با همكاري سازمان ملل تامين كنند.
 

از آنجا كه حسن تفاهم مشتركي نسبت به اين حقوق و آزاديها براي اجراي كامل اين تعهد, كمال اهميت را دارد,مجمع عمومي اين اعلاميه جهاني حقوق بشر را آرمان مشتركي براي تمام مردم و كليه ملل, اعلام ميكند و افراد همه اركان اجتماع, اين اعلاميه را دايما" ,در مد نظر داشته باشند و مجاهدت كنند كه به وسيله تعليم و تربيت, احترام اين حقوق و آزاديها توسعه يابد و با تدابير تدريجي ملي و بين المللي, شناسايي و اجراي واقعي و حياتي آنها چه در ميان خود و چه در بين مردم كشورهايي كه در قلمرو آنها مي باشد, تامين گردد.
 

ماده 1- همه افراد بشر آزاد و با حيثيت و حقوق يكسان زاييده مي شوند و داراي موهبت خرد و

وجدان ميباشند و با يكديگر با روحيه برادري رفتار كنند.


ماده 2- هركس مي تواند از كليه آزاديها كه در اعلاميه حاضر به آن تصريح شده,بي هيچگونه برتري, منجمله برتري از نظر نژاد و رنگ و جنس و زبان و دين يا هر عقيده ديگر, و از نظر زاد و بوم يا موقعيت اجتماعي, و از نظر توانگري يا نسب يا هر وضع ديگر بهره مند گردد. نيز هيچ امتيازي بر اساس نظام سياسي يا قانوني يا بين المللي مربوط به كشور يا سرزميني كه شخص از تبعه آن محسوب است وجود نخواهد داشت,خواه سرزمين مزبورمستقل باشد يا زير سرپرستي, خواه فاقد خود مختاري باشد يا سرزميني كه حاكميت آن به شرطي از شروط محدود شده باشند.


ماده 3- هر كس حق دارد از زندگي و آزادي و امنيت شخص خويش برخوردار باشد.


ماده 4- هيچ كس را نمي توان به بنده گي يا برده گي گرفت.بنده گي و سوداگري بنده در هر شكل كه باشد ممنوع است.


ماده 5- هيچ كس را نمي توان شكنجه كرد يا مورد عقوبت يا روش وحشيانه و غير انساني يا اهانت آميز قرار داد.


ماده 6- هر كس داراي اين حق است كه شخصيت حقوقي او در همه جا مراعات گردد.


ماده 7- همه افراد در پيشگاه قانون يكسانند و حق دارند كه بي هيچ تفاوت از پشتيباني قانون بطور برابر استفاده كنند.
هر كس حق دارد در مقابل هرگونه تبعيض كه ناقض اين اعلاميه باشد ودر مقابل هرگونه عملي كه چنين تبعيضي را تشويق كند, از حمايت يكسان قانون برخوردار گردد.


ماده 8- هركس مي تواند از تعدي به حقوق اصلي كه به موجب قانون اساسي يا قانونهاي ديگر براي او شناخته شده است به دادگاههاي صلاحيت دار ملي متوسل گردد تا حقش استيفا شود.


ماده 9- هيچ كس را نمي توان خودسرانه بازداشت كرد يا زنداني ساخت يا تبعيد نمود.


ماده 10- هركس حق دارد با استفاده كامل از تساوي حقوق با ديگران, دعواي او در يك دادگاه مستقل و بي طرف عادلانه و علني رسيدگي شود و آن دادگاه در باره حقوق و تعهدات او,يا صحت هرگونه اتهام كيفري كه به او متوجه باشد حكم دهد.


ماده 11- الف) هركس متهم به ارتكاب جرمي باشد, تا وقتي تقصير او طي محا كمه علني كه در آن هر گونخ تضمين ضروري براي دفاع تامين شده باشد قانونا" به ثبوت نرسد, بيگناه محسوب مي شود.
ب) همچنين هيچكس به علت ارتكاب عملي يا خودداري از عملي محكوم نخواهد شد مگر وقتي كه آن كار بموجب قوانين ملي يا بين المللي در هنگام ارتكاب, جرم محسوب باشد.نيز هيچكس به مجازاتي بيش از مجازات مقرر در هنگام ارتكاب جرم محكوم نخواهد شد.


ماده 12- زندگاني خصوصي يا امور خانوادگي يا محل سكونت, يا مراسلات كسي نبايد در معرض دخالت خود سرانه واقع شود.نيز به حيثيت و حسن شهرت هيچكس نمي توان حمله كرد.
هركس حق دارد در اين گونه دخالت ها يا اين گونه تجاوزها, از پشتيباني قانون برخوردار باشد.


ماده 13- الف) هركس حق دارد در داخل هر كشور آزادانه نقل مكان كند و هر كجا بخواهد اقامت گزيند.
ب) هركس مي تواند هر كشوري را كه بخواهد, منجمله كشور خود را,ترك كند و مي تواند به كشور خود باز گردد.


ماده 14- الف) هركس حق دارد براي گريز از هر گونه شكنجه و فشار به جايي پناهنده شود. نيز مي تواند در ساير كشورها از پناهندگي استفاده كند.
ب) در جرايم غير سياسي يا اموري كه مخالف با اصول و هدفهاي ملل متحد باشد نمي توان از حق پناهندگي استفاده كرد.


ماده 15- الف) هركس مي تواند هر مليتي را بخواهد بپذيرد.
ب) هيچ كس را نمي توان خود سرانه از مليت او محروم ساخت يا حق تغيير مليت از اورا سلب نمود.

 

ماده 16- الف) زن و مرد وقتي به سن ازدواج برسند مي توانند بدون هيچ قيد نژادي و ملي و ديني ازدواج كنند, و خا نوا ده بنياد گذارند. آنان به هنگام زناشويي و در اثنا و هنگام انحلال آن داراي حقوق متساوي مي باشند.
ب) عقد ازدواج جز با رضاي آزادانه همسران آينده,قانوني نيست.
ج) خانواده عنصر طبيعي و اساسي اجتماع است و بايد از پشتيباني جامعه برخوردار باشد.


ماده 17- الف) هركس به تنهايي يا با شراكت ديگري داراي حق مالكيت است.
ب) مالكيت هيچ كس را نمي توان بر خلاف قانون از وي سلب كرد.


ماده 18- هركس داراي حق آزادي فكر و ضمير و دين است. لازمه اين حق آن است كه هر كس خواه به تنهايي يا با ديگران علني يا خصوصي از راه تعليم و پيگيري و ممارست, يا از طريق شعايير و انجام مراسم ديني,بتواند آزادانه,دين و يقينات خود را ابراز كند.


ماده 19- هر كس آزاد است هر عقيده اي را بپذيرد و آن را به زبان بياورد و اين حق شامل پذيرفتن هرگونه راي بدون مداخله اشخاص مي باشد و مي تواند به هر وسيله كه بخواهد بدون هيچ قيد و محدوديت به حدود جغرافيايي, اخبار و افكار را تحقيق نمايد و دريافت كند و انتشار دهد.


ماده 20- الف)هر كس حق دارد آزادانه در احزاب و جماعت هاي مسالمت آميز شركت جويد.
ب) هيچ كس را نمي توان وادار ساخت به حزبي بپيوندد.


ماده 21- الف) هركس حق دارد مستقيما" يا به وسيله نمايندگاني كه آزادانه انتخاب شده باشند در اداره امور عمومي كشور خود شركت جويد.
ب) اراده ملت اساس قدرت اختيارات ملي است,اين اراده به وسيله انتخابات شرافتمندانه صورت مي گيرد كه دوره به دوره از طريق انتخابات عمومي يكسان, با راي مخفي يا بنا به روشي مشابه با آن كه آزادي راي را تامين , انجام مي يابد.


ماده 22- هر كس از حيث اينكه عضو جامعه محسوب است حق دارد از تامين اجتماعي برخوردار گردد, و مي تواند به كمك كوشش ملي و ياري بين المللي با توجه به سازمان و امكانات هر كشور از حقوق اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي كه با حيثيت و تكامل آزاد شخصيت انساني ملازمه داشته باشد بهره ور گردد.


ماده 23- الف) هر كس حق كار و حق برگزيدن آزادانه كار با شرايط عادلانه و ارضا, كننده دارد, نيز حق دارد كه در مقابل بيكاري حمايت شود.
ب) هر كس در مقابل كار مساوي, بدون هيچ گونه رعايت امتياز, حق دستمزد مساوي دارد.
ج) هر كس در مقابل كار, حق دارد دستمزدي منصفانه و ارضا كننده دريافت كند كه براي او و خانواده اش وجه معيشتي فراهم آورد كه شايسته حيثيت كمال يافته انساني باشد و در صورت مقتضي حق دارد از كليه وسايل حمايت اجتماعي استفاده نمايد.
د) هر كس حق دارد براي پشتيباني از منافع خود, با ديگران تشكيل سنديكا بدهد و عضو سنديكايي شود.


ماده 24- هر كس حق استراحت و استفاده از ايام فراغت دارد, منجمله حق دارد ساعات كارش بطور معقول محدود باشد و از مرخصي نوبتي با دريافت حقوق استفاده كند.


ماده 25- الف) هركس حق دارد از سطح يك زندگاني برخوردار باشد كه سلامت و رفاه او و خانواده اش, منجمله خوراك و لباس و مسكن و رسيدگي هاي پزشكي آنان را تامين كند. همچنين حق دارد از خدمات ضروري اجتماعي در هنگام بيكاري و بيماري و درمانده گي و بيوه گي و پيري يا در ساير مواردي كه بنا به اوضاع و احوالي بيرون از اراده او, وسايل معاش وي مختل گردد استفاده كند.
ب) مادر بودن و فرزند بودن, استفاده از كمك و مساعدت مخصوص را ايجاب مي كند.هر كودك خواه حاصل زناشويي قانوني باشد يا غير قانوني, از حمايت اجتماعي برابر برخوردار مي گردد.


ماده 26- الف) هر كس حق دارد از تعليم و تربيت استفاده كند. تعليم و تربيت بايد دست كم در مورد آموزش ابتدايي و اساسي رايگان باشد. تعليمات فني و حرفه اي بايد براي همه ممكن باشد. دسترسي به تعليمات عاليه بايد براي همه و بنا به شايستگي هر كس امكان پذير باشد.
ب)هدف تعليم و تربيت بايد شكوفايي كامل شخصيت بشري و تقويت احترام به حقوق بشر و آزاديهاي اساسي باشد. تعليم و تربيت بايد حسن تفاهم و گذشت ودوستي بين همه ملتها و همه گروهها از هر نژاد يا هر دين, همچنين گسترش فعاليتهاي ملل متحد را براي حفظ صلح تسهيل كند.
ج) پدر و مادر براي تعيين نوع تعليم و تربيت فرزند خود حق اولويت دارند.


ماده 27- الف) هر كس حق دارد آزادانه در زندگاني فرهنگي اجتماع شركت جويد و از اقسام هنرها استفاده كند و در پيشرفت علمي و بركات حاصل از آن سهيم باشد.
ب) هر كس حق دارد از منافع اخلاقي و مادي ناشي از هرگونه دستاورد علمي و ادبي يا هنري كه بوجود آورده باشد حمايت شود.


ماده 28- هركس حق دارد بكوشد تا در سطح اجتماعي و جهاني چنان سامان و نضمي حكمفرما شود كه حقوق و آزاديهايي كه در اين اعلاميه اعلام شده است در آن سطح به نتيجه كامل برسد.


ماده 29- الف) هركس نسبت به اجتماعي كه فقط در آن اجتماع رشد آزاد و كامل شخصيت او امكان پذير است تكاليفي بر عهدهدارد.
ب)هركس در اجراي حقوق و در مقام برخورداري از آزاديهاي خويش, تنها از محدوديت هايي پيروي مي كند كه قانون منحصرا" به منظور تامين شناسايي و حرمت به حقوق و آزاديهاي ديگران, بالجمله براي تحقق بخشيدن به مقتضيات عادله اخلاق و نظام اجتماعي و مصلحت عمومي, در يك جامعه دموكرات وضع كرده باشد.
ج) در هيچ حال نمي توان حقوق و آزاديهاي مزبور را به نحوي بكار برد كه با هدفها و اصول ملل متحد منافي باشد.


ماده 30- هيچ يك از مقررات اعلاميه حاضر را نميتوان بنحوي تفسير كرد كه براي دولتي يا گروهي يا فردي متضمن حقي شود كه بنا بر آن, بتواند به فعاليتي دست زند يا كاري انجام دهد كه هدف آن از بين بردن حقي از حقوق و آزاديهاي مذكور در اين اعلاميه باشد.


آنچه در اين دو قسمت آمد متن كامل اعلاميه جهاني حقوق بشر بود
اين اعلاميه شامل يك ديباچه و 30 ماده,در تاريخ 10 دسامبر 1948 مطابق با 19 آذر 1327 خورشيدي در مجمع سازمان ملل تصويب شد و جهانيان اين روز را به نام " روز حقوق بشر" جشن مي گيرند.

اگر بخواهیم مسلمانان فارق از افراطی یا نرمال یا غیره تقسیم بندی کنیم و فقط آنها از جنبه اجرایی مورد بررسی قرار دهیم دو دسته مسلمان داریم :

1 - مسلمانی که قدرت دارد.
2 - مسلمانی که قدرت ندارد.

(منظور از قدرت ، قدرت اجرایی در برابر تفکر مخالف است) .

دفاع کردن از عقاید میتواند به شیوه های مختلفی انجام شود ، یکی از راه های دفاع از عقاید ، شیوه نازیستی است . یعنی خارج کردن طرف از چرخه روزگار ، که در باره آن جلوتر بیشتر توضیح میدهم .

اگر بخواهیم شیوه های برخورد مسلمانان را با نا مسلمانان در ترویج ، جمع آوری مشتری و دفاع از عقاید دسته بندی کنیم به دسته های زیر تقسیم بندی میشود :

1 - تبلیغات (که شامل دروغگویی ، نگفتن بخشی از واقعیت و یا معکوس نشان دادن آن میشود)
2 - مظلوم نمایی .
3 - بحث مثلن منطقی .
4 - درگیری لفظی و تمسخر ، انگ چسباندن .
5 - درگیری فیزیکی .
6 - از گردانه خارج کردن رقیب .
7 - لجن پراکنی در باره شخص معدوم شده .

روش نخست را تقریبن همه با آن آشنایی داریم گفتن دروغهایی در باره پیامبری محمد ، مهربانی و بخشش مشاهیر این دین و معروف ترین آنها : لا اکراه فی الدین .

روش دوم اینه که مسلمانان خود را در برابر اقوام دیگر بسیار مظلوم نشان میدهند و وانمود میکنند که قوم توسری خوری هستند و بدین وسیله با جلب ترحم طرفدارانی برای خود دست و پا میکنند ، بدین صورت که ابتدا دل طرف را بدست آورده و سپس با شیوه هایی مانند گیر دادن و مغزشویی وارد عمل میشوند .

روش سوم خیلی روش جالبیه و از پیشنیاز هاش مطالعه نوشتار های مخالفین و موافقین هست و هر جا که شخص مسلمان کم بیاورد رجوع میکند به دور های معروف اسلامی و بحث را یا کش میدهد و یا از مسیر اصلی خارج میکند ، کما اینکه در جستاری در همین تالار "ناسا هم شق القمر را تائید کرد" شما به خوبی این مساله رو درک میکنید که از اثبات انجام عمل شق القمر کار رسیده به اثبات الله و رسالت محمد و کسی نمیتونه مثل قرآن بیاره و گاهن بیراهه های خنده دار . (که در همینجا از جناب آشیل سپاسگزاری میکنیم که به خوبی مچ گیری میکند)

روش چهارم که در کشور اسلامی ما بسیار متداول است و مدام با فحاشی های مختلف به سایر مخالفان سعی در موجه نشان دادن اعمال خود میکنند ، مرگ بر اسرائیل ، محارب با خدا ، صهیونیست (که البته من هنوز نقهمیدم کجای این بده) و فحاشی که در همین جستار نمونه های موجود است ، بحث ما بیشتر بر سر این روش و روش های بعدی است .

مورد چهارم معمولن وقتی استفاده میشود که شخص مسلمان از دسته دوم باشد ، یعنی فاقد قدرت باشد ، در نتیجه با فحاشی و تمسخر و ... سعی به دفاع از عقاید خود میکند ، اگر همان شخص مسلمان فاقد قدرت و یا مسلمانان فاقد قدرت ، در موضع رو در رو قرار گیرند - در صورتی که تنها و تنها احساس کنند که میتوانند با طرف مقابله کنند با او درگیر میشوند و اگر زورشان برسد یک شکم سیر وی را کتک میزنند .

مورد پنجم را مسلمانانی استفاده میکنند که دارای قدرتی در زمینه ای خاص هستند ، معمولن این افراد سیاسیون ، مدیران شرکت ها ، صاحبان شبکه های تلویزیونی و یا وب سایت ها هستند ، بدین صورت که با کشتن ، قطع کردن دسترسی ، تهدید ، سانسور سخن طرف مخالف و مانند این صدای طرف مخالف را خفه میکنند که نمونه آن را میتوان در تالار گفتمان اندیشه ها دید ، پست های مخالفین پاک میشود و در صورت اعتراض دسترسی بسته میشود و لجن پراکنی شروع میشود

روش آخر هم هر دو گروه دست به دست هم داده و از آن استفاده میکنند که میتوان به لجن پراکنی در مورد اشخاصی مانند رضا فاضلی پس از مرگ ایشان اشاره فرمود ، دلیل اینکه پس از معدوم کردن دست به چنین کاری میزنند این است که شخص توان دفاع کردن از خودش را ندارد ، زیرا دیگر دسترسی به لجن پراکنی ها ندارد و در نتیجه شخص ترور شخصیتی میشود که باز هم نمونه این را میتوانید در تالار اندیشه ها پیدا کنید .

با درود خدمت یاران همیشگی تازینامه .

پوزش ما را به خاطر کوتاهی در این مدت پذیرا باشید

سایت با 4 نوشتار جدید به روز شده است ، با سپاس از Mohammad گرامی .

همچنین به 7 کاربر جدید خوش آمد میگوییم .

وعده دیدار 18 تیر ماه امسال
هموطن برخیز که وقت اتحاد است

دهمين انتخابات رياست جمهوری اسلامی در جمهوری اسلامی ايران حدود سه هفته ديگر برگزار می شود و همان گونه که پيش بينی می شد بار ديگر بخشی از بدنه حاکميت با کوبيدن بر طبل های پرسروصدای وعده های انتخاباتی، می کوشد تا بازار اين نمايش تکراری را گرم و تنور حوزه های رای را داغ کند.
صرف نظر از بدنامی اغلب دولتمردان و سران اين جناح در طول بيش از ده سال حاکميت خود (۱۳۶۸-۱۳۵۷)، بسياری از مردم و جوانان هنوز می توانند کارنامه مردودی دولتمردان اين جناح و عجز و همراهی آنان با جناح محافظه کار رقيب (۱۳۸۴-۱۳۷۶) را به خاطر بياورند.
با اين حال شايد بد نباشد که در اينجا برخی از دلايل اصلی کسانی که معتقد به تحريم انتخابات رياست جمهوری اسلامی هستند را مرور کنيم:
۱- رژيم جمهوری اسلامی يک رژيم توتاليتار مذهبی است: مذهب اساس و بنيان حکومت کنونی و همچنين مبنای اعتقادی تمام دولتمردان جناح های مختلف درون حکومتی است که از برآورده ساختن خواسته های مترقی بسياری از مردم ناتوان است.
۲- رژيم جمهوری اسلامی در ساختار موجودش امکان رفرم را ندارد: امکان اصلاح در رژيمی که بر اساس قانون اساسی اختيارات نهادهای قدرت حکومتی- نظامی در آن بيش از ساير نهادهای اجرايی و انتخابی است و هر گونه تلاش برای اصلاح با مخالفت شديد اين نهادها روبرو می شود، وجود ندارد.
۳- نهادهای اصلی قدرت در اين رژيم مانع از هر گونه تغيير بنيادين می شوند: نيروهای نظامی، روحانيت، بازار و نهادهای سنتی قدرت در يک حکومت اليگارشی با هر گونه تغييری که منافع آنی آنها را به مخاطره می افکند به شدت مخالفت می کنند.
۴- مدعيان رفرم صلاحيت، توان و انگيزه اصلاحات را ندارند: مدعيان اصلاحات کارنامه نامطلوبی در پيگيری مطالبات مردم دارند و به دليل وابستگی همه جانبه خود به بافت حکومت از برآورد خواسته های مردم عاجز می مانند زيرا در اين ميانه آن چه بيشتر از همه برای آنها اهميت دارد منافع اقتصادی و تثبيت موقعيت خود در ساختار حکومت مذهبی است.
۵- نهادهای مدنی تسهيل کننده رفرم زير سرکوب شديد و سازمان يافته قرار دارند: نهادهای مدنی؛ جنبش های دانشجويی، زنان، کارگران، معلمان و سنديکاها، اقليت های قومی و مذهبی، همجنس گرايان، دگر انديشان و ساير اقليت هايی که مداوم تحت سرکوب پليسی نظام مذهبی قرار دارند پيوندی با مدعيان اصلاحات ندارند تا "تئوری فشار از پايين، چانه زنی از بالا" امکان تجلی بيابد.
۶- فرايند "انتخابات" در جمهوری اسلامی به يک نمايش "مزرعه حيوانات" شبيه است: نهادهای امنيتی، انتصابی، مذهبی و سنتی با برقرار کردن فيلترهای متعدد تنها صلاحيت کسانی را تاييد می کنند که کاملا پيرو نظام ولايت فقيه باشند و در عرصه سياست عملی به مستخدمان نظام بدل شوند.
۷- تقلب، جعل آرا و اعلام نتايج مخدوش در اين حکومت امری طبيعی است: نهادهای مجری و ناظر انتخابات هيج گاه به برگزاری انتخاباتی بر اساس شفافيت، صداقت و نظارت عمومی پايبند نيستند و با دخل و تصرف در آراء در نهايت فرد يا افراد مورد نظر خود را "از صندوق در می آورند".
۸- تحريم ابزاری برای نشان دادن مخالفت عمومی است: با وجود نمايش و صحنه سازيهای تکراری، تقلب گسترده و آمارسازيهای نهادهای مجری انتخابات، حوزه های رای گيری خلوت می تواند بهترين گواه فقدان مشروعيت سياسی جمهوری اسلامی از نظر افکار عمومی تلقی شود.
۹- تحريم نشانگر رشد سطح توقعات جامعه است: تحريم انتخابات رياست جمهوری اسلامی به معنای ارتجاعی، سطحی بودن و عوامفريبانه تلقی کردن وعده های تبليغاتی هر دو جناح حاکم و گذشتن سطح مطالبات و خواسته های اکثريت مردم از توان اين يا آن جناح درون حکومتی است.
۱۰- شرکت در هر انتخابات با چنين شرايطی سبب بروز شائبه مشروعيت رژيم می شود: برگزاری نمايشی به عنوان "انتخابات" در جمهوری اسلامی همواره خميرمايه اصلی پروپاگاندای رژيم برای نمايش مشروعيت و انتخابی بودن بخشی از ارکان رژيم تلقی می شود، تحريم اين نمايش به معنای "نه" به کليت اين نظام است، نظامی که کارنامه سياه ش در سرکوب، اختناق، قتل عام و نقض دهشتناک حقوق بشر بر همگان روشن است.

انتخابات رياست جمهوری اسلامی در ۲۲ خرداد ماه به اعتقاد نگارنده بار ديگر ميدان آزمون اين دو گزينه خواهد بود، گزينه بقاء يا مطالبه برای تغييرات ريشه ای در نظام سياسی ايران که لاجرم در چارچوب رژيم موجود امکان پذير نيست.
حتی اگر مدعيان اصلاحات برندگان اين نمايش اعلام شوند، گزينه "نه" به کليت نظام همچنان باقی می ماند و با عيان شدن ناتوانی، عجز و همسويی پنهان و آشکار اصلاح طلبان با محافظه کاران برای سرکوب مخالفان، بخش عمده ای از کسانی که دچار "توهم معجزه سبز" شده اند را به گزينه آلترناتيو سوق خواهد داد.

 این نوشتار برگرفته از تارنمای گویا نیوز میباشد .

باز هم مردم ایران فریب حکومت را خوردند ، تا چه زمانی مردم ما اینچنین فریب میخورند ؟

 در این فیلم که مربوط به یک مهمانی خصوصی با حضور خاتمی و تعدادی از نمایندگان مجلس و وزاری دولت ایشان است ابتدا آقای خاتمی خاطره ای را از روضه یک نفر در مورد عروسی علی بن ابی طالب و فاطمه زهرا تعریف می کند و می گوید این روضه خوان که ترک بود و می خواست نبوغ اردبیلی ها را نشان بده  (صدای خنده) گفت شبی که فاطمه را عروس کردند و می‌بردند به خانه، محمد پیامبر جلو جلوی زهرا حرکت می‌کرد. در طرف راستش حسن، در طرف چپش حسین و خدیجه به سینه می‌زد (خاتمی اداش را در میاره ) که قربان مظلومی تو دخترم بروم. (خنده‌ی حضار). بالاخره اردبیل اینه بعد به من می گن چرا تو (صدا نامفهوم )
بعد روحانی دیگر مجلس ماجرای دیگری را در مورد ترکها تعریف می کند و روایتی از زنی که زنا کرده بود و پیش علی بن ابی طالب رفته بود را تعریف می کند و پس از یک قسمت که صدا در فیلم واضح نیست ، می گوید طرف یا حتما ترک بوده و یا رشتی .. و خاتمی و سایر حاضرین می خندند .

شاید این حرکت نوعی حرکت تخریبی و سیاسی دولت نهم باشد اما مساله مهم این ست که به ایرانیان ثابت شود خود آخوندها به آنچه که در کله مردم ایران میکنند ، باور ندارند . پس چرا ما مردم باید سنگ مقدسات ساختگی آخوند ها را به سینه بزنیم ؟
جدای از این مساله توهین به اقوام ایرانی را چگونه توجیه میکنند ؟ شاید تعریف کردن لطیفه توهین محسوب نشود اما از یک شخصیت سیاسی همچین انتظاری نمیتوان داشت و اگر از جانب وی این موضوع مطرح شود توهین مستقیم است .